Muziek is voor mij niet zomaar geluid of vermaak, maar een pure vorm van zelfexpressie – mijn manier om de wereld te laten voelen wie ik ben.

Mijn eerste artiestennaam was KRAXA, afgeleid van het Poolse woord "kraksa", wat letterlijk “crash” betekent. Die naam droeg een diepere symboliek: mijn geboorte was zwaar en er was zelfs een kans dat ik met een handicap ter wereld zou komen. 
Maar het liep goed af – ik kwam er sterker uit, zonder beperkingen. 
Muziek maken onder de naam KRAXA stond dus voor die oerkracht en energie, maar ook voor de chaos waaruit ik ben opgestaan. 
Onder die naam bracht ik vooral house-tracks uit, beats die mijn tienerjaren hebben gevormd.

Later veranderde ik mijn artiestennaam naar FUX/FOOX. Dit komt van het Poolse woord "fuks", dat “mazzel” of “geluk” betekent. Voor mij voelt die naam lichter, positiever – een weerspiegeling van het besef dat ik kansen in mijn leven heb gekregen en dat ik die met beide handen moet grijpen. 
De X in mijn naam is geen toeval: het is mijn lievelingsletter, waarschijnlijk geïnspireerd door de film The Matrix, die me altijd heeft gefascineerd met zijn thema’s over keuzes, werkelijkheid en identiteit.

Met FUX laat ik mijn Poolse ziel spreken via rap en melodieën, vol emotie en authenticiteit. 
Met FOOX richt ik me op mijn Nederlandse kant – twee werelden die samen één geheel vormen. 
Mijn stem is breed en uniek, mijn melodieën blijven hangen, en mijn teksten zijn recht uit het hart. 
Alles wat ik doe, komt voort uit een diep verlangen om mijn verhaal te delen en mensen te raken.

Ik ben Kris Werynski – iemand die opgroeide tussen sport en muziek, die zijn valkuilen heeft gekend, maar altijd weer is opgestaan. Mijn kunst is mijn waarheid.